Nieuwsgierig april 2017

Nieuwsgierig april 2017

Bij het begin van de avondwandeling viel mijn oog op het groepje narcissen dat met nieuwsgierige kindergezichtjes door de spijlen van het hek naar mij keek.

Ongevoelig voor hun nieuwsgierigheid, wilde ik doorlopen want ik was immers van plan om te lopen en niet om aandacht te geven aan nieuwsgierige narcis-gezichtjes.

De camera prikte echter, ook nieuwsgierig naar de foto die gemaakt kon worden, dwingend in mijn zij.

Ik stopte dus, schonk aandacht aan de nieuwsgierige narcis-gezichtjes en maakte de foto met mijn nieuwsgierige camera.

Daarna kon mijn wandeling beginnen, mijn hoofd bij de narcisjes en het feit waarom ik zo’n haast had met dat lopen.

Ik had me toch voorgenomen om mij open te stellen, stil te staan bij het moment, aandacht te schenken aan dat wat is, aan dat wat gebeurt, aan dat wat, aan dat, aan.

Open stellen geeft ruimte, kost minder energie, laat gedachten komen, ideeën ontwikkelen, de SD kaart met foto’s vullen.

Afsluiten is, controle willen houden, regels willen stellen, gebaande paden volgen,  ideeën verwerpen, geen tijd hebben, foto’s niet maken.

De nieuwsgierige narcisgezichtjes maakten mij nieuwsgierig naar de gedachtenstroom en maakten mij bij thuiskomst nieuwsgierig naar het narcis-gezichtjes-plaatje en het bijbehorende narcis-gezichtjes-praatje.



One Comment

  1. Hans wrote:

    Speels – en dat past mooi bij het verhaal waar je immers eerst geen tijd meent te hebben voor speelsheid.