TAO 014 Poetsen


Poetsen.

Misschien eindig ik mijn leven wel poetsend en tevreden
en zet ik nooit meer een letter op papier,
maak ik nooit meer een foto,
behalve dan deze letters bij deze foto.

Ik ging van werk naar opleiding naar huis om te studeren,
naar werk naar opleiding naar huis om te studeren
en hield elke gedachte aan iets anders buiten mijzelf.

Wat telde waren het aantal gelezen pagina’s,
het aantal geschreven pagina’s,
het aantal beoordeelde pagina’s
en het aantal te corrigeren pagina’s.

Avond aan avond met mijn neus in de boeken,
wachten op de vervulling van mijn wens om wijzer te worden,
meer te kunnen betekenen voor de maatschappij.

Ik zette mijn energie om in het vervullen
van mijn wens om mijn hobby’s om te vormen
tot succesvolle ondernemingen
waar de wereld op had zitten wachten.

Om tot de ontdekking te komen
dat ik weer bezig was met wachten
en niet met een streven
naar kwaliteit en inhoud,
waarover ik tevreden kan zijn.

Voorlopig ben ik  tevreden
maar voor poetsen heb ik geen tijd.