Chaos en orde

Soms maak ik een foto waarvan ik later denk: waarom?
Wat was het idee?
En dan neem ik me voor om er alvast een titel aan te geven.
Zoals bij deze foto, die de titel chaos en orde meekreeg.
Maar ja soms is een titel ook niet genoeg en dan denk ik later:
waarom deze titel.
Dus verzin ik nu iets waarvan ik denk dat het de bedoeling was.
Of waarvan ik nu vind dat het past bij de foto en de titel.

Je smeert je brood nog zelf, al vind ik dat je er wel heel weinig boter
op doet en er altijd pindakaas op terecht komt.
Alleen maar pindakaas en dan ook nog geschraapte pindakaas.
Daarom smeer ik mijn brood zelf want ik hou van een laag boter
en een laag pindakaas, bovendien als ik meer dan één boterham eet,
dan wil ik op die andere iets anders.~

Trouwens in de ochtend eet ik geen brood maar havermout met
van alles er door.
En tussen de middag eet ik wel brood, dat ik zelf smeer
en ik maak dan ook brood voor jou met lekker veel boter, kaas, humus
en natuurlijk ook eentje met pindakaas want dat vind je zo lekker.

’s Ochtends nemen we er ook fruit bij, dat ik dan weer klaar maak
omdat het voor jou te ingewikkeld is geworden om te bedenken
wat en hoe en waarom.

En jij maakt er dan een fraai bordje eten van voor jezelf.
Een beetje alsof je de chaos in je hoofd wil bestrijden met orde
op je bord.

In het kader van: de ander zoveel mogelijk zelf laten doen, geef ik
je de lucifers om de kaarsjes aan te steken.

Je vindt het doosje mooi en de lucifers nog mooier.
Dit moeten we goed bewaren zeg je en je geeft het weer aan mij terug.
Doen we zeg ik: en ik steek de kaarsjes aan in deze donkere dagen
en zet een vriendelijk zacht muziekje op waar we allebei van genieten.