We waren even een paar dagen weg.
Weg? Waarvan?
Eigenlijk even weg van onszelf want als we ergens anders zijn dan thuis,
is alles anders en zijn wij ook een beetje anders.
Er zijn geen ‘dingen’ om je heen waar je iets mee ‘moet’ of ‘wil’.
Er is alleen het andere, een andere kamer zonder veel spullen, het ontbijt
dat klaar staat, koffie die je kunt halen, een lunch die je alleen maar hoeft
uit te kiezen en een dinerbuffet waar geen ‘ho’ aan is.
De enige ‘ho’ zij onze magen en die zijn gauw gevuld.
Hoewel we de eerste avond alle gangen hebben gehad, de tweede avond
sloegen we de soep al over en van de voorgerechten namen we alleen dat
wat we echt niet konden laten liggen.
En dat was nog best veel want het was allemaal lekker.
Bij het hoofdgerecht hielden we al rekening met de toetjes, want
die toetjes waren echt heel erg lekker.
Ik moest even aan onze kinderen denken die bij een buffet alleen
de gebakken banaan aten en de toetjes.
Dat ging mij nu net iets te ver, dus at ik van alles een beetje en
van de toetjes een beetje meer.
De derde keer sloegen we alle voorgerechten over en namen we
bescheiden porties van het hoofdgerecht en ook al weer wat
minder van de toetjes.
Een vierde keer kwam er niet want toen waren we alweer thuis
en hadden we genoeg aan een broodje gebakken ei! Ook lekker.
Gelukkig was het droog weer en maakten we elke dag wandelingen
over de hei en de Zeegse duinen, we zagen hunebedden in de mist
en konden ons ineens voorstellen hoe geheimzinnig de tijd geweest moet zijn
waarin de hunebedden gemaakt werden en er rituelen waren
rondom van alles.
Zo zagen we de eenzame boom in de mist en die vertegenwoordigde
onze nietigheid als mens. Uiteindelijk zijn we allemaal alleen maar
gelukkig doemen er altijd mensen op die je bijstaan in je
nietigheid en je eenzaamheid.
Soms dichtbij en soms wat verder weg.
Soms helder en soms wat mistiger.
Zo ervaren wij het leven en de situatie van de geest en we
verbazen ons erover hoe mistig het kan zijn en hoe helder.
Net als het weer komt en gaat dat onvoorspelbaar en onaangekondigd.
Maar altijd zijn we blij met iedereen om ons heen die er voor ons zijn.
Die deel uit maken van ons leven.
Soms dichtbij en soms wat verder weg.
Soms helder en soms wat mistiger.

​