​

Deze boom zien we bijna elke dag en ook bijna elke
dag genieten we ervan om hem te zien, ook al is hij
een beetje gehavend.
Het is als een goede bekende die je vaak tegenkomt
maar wat altijd weer een plezier is.
Tegen mensen zeggen we vriendelijk Moi of Hallo of
Hoi of zoiets, tegen de boom zeggen we niets,
wat misschien wel even zou moeten.
Wat we wel doen is even zeggen hoe mooi de boom is
en dat er al weer blaadjes komen of juist gaan.
We vonden het jammer dat de boom een grote
tak verloor.
We leden een beetje met hem mee.
De tak heeft een hele tijd aan de voet van de boom gelegen
en dat zag er ook niet echt mooi uit.
Een beetje als een afgezette arm die niet opgeruimd wordt.
Tot op een dag de tak verdween en de boom
er ineens een beetje gehavender uitzag dan daarvoor.
Wat de boom met ons te maken heeft?
De boom is een beetje zoals we zijn.
We zijn ook gehavend maar nog steeds mooi
om te zien en de moeite waard om er te zijn.
Mijn lief zegt dat heel treffend:
Zolang ik me bewust ben van het feit dat ik er ben,
wil ik er zijn.
Waarvan akte!