mrt 26, 2021 | Fotografie, Jaar van de poezie, Verhalen |
Een nieuw verfje Soms kom je in een straat zomaar iets tegen waarvan je denkt: daar kan ik misschien nog een keer iets mee.En dan is het zomaar zover dàt je er iets mee kunt.Het is net als in een relatie, de ene keer is het klaar, helder, duidelijk wat je aan elkaar...
mrt 25, 2021 | Fotografie, Jaar van de poezie, Verhalen |
Als ik een kat was, dan wou ik niet als Kaj zijn.Die is me veel te sloom.Hij kan uren voor zich uit zitten te kijken.Hij kan ook eindeloos naar binnen en dan weer naar buiten willen.Soms verdenk ik hem er van dat ie een beetje last heeft van ouderdom.We weten immers...
mrt 24, 2021 | Fotografie, Jaar van de poezie, Verhalen |
We hebben een mooie taal maar soms ook een beetje gek.Af en toe heb ik dat met een woord waarvan de betekenis ineens vragen oproept.Oorsprong.Ehh…Gaat dat over een sprong in of uit het oor.En als dat een sprong in het oor is, waarom en waar komt het dan...
mrt 23, 2021 | Fotografie, Jaar van de poezie, Verhalen |
Onze rondjes Appingedam zijn een heerlijke gewoonte geworden.Je hoeft je nooit af te vragen waar we nu eens zullen wandelen enook niet wanneer.Na de lunch doen we ons rondje. Het enige waar we op hoeven te letten is waar de wind vandaan komt en of we dan linksom of...
mrt 22, 2021 | Fotografie, Jaar van de poezie, Verhalen |
De natuur trekt zich natuurlijk niks aan van de anderhalve meter.Die doet gewoon lekker zoals het uitkomt.Daar neemt de natuur ook z’n tijd voor.Het naar elkaar toegroeien gaat niet van de ene op de andere dag.Dat gaat stukje bij beetje en er gaat heel wat storm...
mrt 21, 2021 | Fotografie, Jaar van de poezie, Verhalen |
Daar is ja niks te zien.Met een collega rij ik door de polder.Ze vind het maar een kale boel.Waarom niet wat meer bomen en aanplant.Dat zou het toch een stuk gezelliger maken.Ik zeg dat ik juist die leegte zo prachtig vind.Dat ik een tijd in de polder heb gewoond...
